Yolculuk maceralarimiz

Canim kizim ile kabus gibi bir yolculugun ardindan sadece 3,4 gun gecmis olmasina ragmen hala o yorgunlugu uzerimizden atmis degiliz. Bizi bitiren "Benadryl" i hic unutmayagim. Doktorun tabvsiyesi uzere alip kizimiz biraz uyusun dedik ama ne bileyim bazi cocuklarda ters etki yapip hiparaktif yapacagini. 11 saat lik yolculukda bir bebek sadece 45 dk toplamda uyurmu. Basinete kucuk geldik zaten bizim kizimiz aliskin olunca ergin yataklarda yatmaya kendini pek layik bulmadi o yataklara. 11 saatin 9 saatini aglayarak gecirdik durum boyle olunca diger annelerden pek sevgi alamadik... Herkes bize kizgin gozlerle bakti ve diger cocuklarida uyutmarak yolculugun yarisini tamamladik. Frankfurt ucusunda da senin aglamadan eli ayagina fdolasan annen el bagajini transit yolcu bolgesinde unutup ucagin kalkmasina sadevce 10 varken tekrar asansorle gidip yukari valizini geri buldu. Ve bir hammal esliginde esyalarin agirligiyla ucaga yetistik. Burada ne sansliyiz ki Eda teyzemizin kardesi Busra ile karsilastik meger ilk bastan beri ayni ucaktaymisiz. Seni kucagina aldi ilgilendi cikista esyalara yardimci oldu istanbulda. Burada da bir kosturma ile izmir ucagimiza yetistik gel gelelim valizlerimiz cikmadi umarim yarin persembe gunu valizlerimize ve kiyafetlerimize kavusacagiz. Sanirim bir daha tek basima senin ile gelecegimi sanmiyorum kizim... Ilk izlenimlerini anlatacagim deden ile anneannen ile birlikte... Saatin gec oldugunu farkeden annen yatsa iyi olur hala daha uykusuzum minnosum...