Saturday, July 06, 2013

Babanin sozu dinlenmeli

Baban birkez daha hakli cikti kizim THY ile seyyahat yapilacak birsey degil. Valizlerimizin akibetini bilmeyen THY valizlerimizi. Ne durumda olduklarindan bile haberi yok. Annen tum gun kusadasi  izmir civarinda ki kargolari arayip sonunda Izmir  Soke'de buldu ve alip eve getirdi. Babanin da dedigi gibi bu son olsun artik. 

Annesinin evin de kizim ilk kez













Kizimiz ile ege havasina doyum olmaz





Friday, July 05, 2013

Yolculuk resimlerimiz







Dede ve anneanne ile ilk karsilasma

Yanlizliga oyle alismissin ki kizim bir anda kalabalik bir ortam seni sanirim korkuttu bayagi. Bugun 3. Gunumuz olmasina ragmen daha anca alismis olman deden ve anneannene beni mutlu ediyor. Ama genellikle seni ne zaman kucaklarina alsalar agliyorsun. Yanliz biraktigim zaman cokiyi geciniyorsunuz beni gordugun anda basliyorsun aglamaya. Annemler bunu cok kisisel almamaya calisarak senin aglamana agucuk esliginde ortami yumusatmaya calisiyorlar. Gunduzleri anneannen uzun yuruyuse cikartiyor gorevi aksam uzeri deden ele aliyor ve sahil yolu esliginde geziyorsunuz. Ben ne yapiyorum biraz dinlenmeye calisiyorum. Bugun ilk kez seni uyutum deden ile bir bara gittik aklim hic evde kalmadan anneannen sana bakti  gecenin tadini cikardik. Meger ne buyuk bir nimetmis bu. Gelelim uyku duzenine; nazar degmesinden korkarak soyluyorum sanki hic saat farki seni etkilememis gibi ayni saatlerde uyuyup kalkiyorsun. Bende cok mutlu oluyorum senin iyi olmana. Geldigimizde biraz hastaydin grip olmustun ama simdi cok iyisin masallah. 
Gelelim annenin jetlag durumuna gunde sadece 5 saat uyuyorak toplamda insomnia nin son noktasinagelmis durumda uykum hic gelmiyor. Uzerine birde 1,2 saatlik bir yuruyus yapiyoruz.  
Evdeki rahatinin aynisini dedenler saglamislar burada herseyin var. yerlere halilar serdik ki senin emekleme oturma calismalarin devam etsin diye. Yoksa her yer tas kafani vurursun allah korusun.
Bugun bol bol resim yukleyip baban ile hasretini bir nebze olsun giderecegim. 

Yolculuk maceralarimiz

Canim kizim ile kabus gibi bir yolculugun ardindan sadece 3,4 gun gecmis olmasina ragmen hala o yorgunlugu uzerimizden atmis degiliz. Bizi bitiren "Benadryl" i hic unutmayagim. Doktorun tabvsiyesi uzere alip kizimiz biraz uyusun dedik ama ne bileyim bazi cocuklarda ters etki yapip hiparaktif yapacagini. 11 saat lik yolculukda bir bebek sadece 45 dk toplamda uyurmu. Basinete kucuk geldik zaten bizim kizimiz aliskin olunca ergin yataklarda yatmaya kendini pek layik bulmadi o yataklara. 11 saatin 9 saatini aglayarak gecirdik durum boyle olunca diger annelerden pek sevgi alamadik... Herkes bize kizgin gozlerle bakti ve diger cocuklarida uyutmarak yolculugun yarisini tamamladik. Frankfurt ucusunda da senin aglamadan eli ayagina fdolasan annen el bagajini transit yolcu bolgesinde unutup ucagin kalkmasina sadevce 10 varken tekrar asansorle gidip yukari valizini geri buldu. Ve bir hammal esliginde esyalarin agirligiyla ucaga yetistik. Burada ne sansliyiz ki Eda teyzemizin kardesi Busra ile karsilastik meger ilk bastan beri ayni ucaktaymisiz. Seni kucagina aldi ilgilendi cikista esyalara yardimci oldu istanbulda. Burada da bir kosturma ile izmir ucagimiza yetistik gel gelelim valizlerimiz cikmadi umarim yarin persembe gunu valizlerimize ve kiyafetlerimize kavusacagiz. Sanirim bir daha tek basima senin ile gelecegimi sanmiyorum kizim... Ilk izlenimlerini anlatacagim deden ile anneannen ile birlikte... Saatin gec oldugunu farkeden annen yatsa iyi olur hala daha uykusuzum minnosum...